چگونه به عقاید دیگران احترام بگذاریم

چگونه به عقاید دیگران احترام بگذاریم

از زمانی که بشر وارد عصر جدیدی شد و روابط اجتماعی نمود بیشتری پیدا کرد، قوانین برای تنظیم روابط بین اعضای جامعه وضع شد. ولی برای اختلاف عقیده و نظر چاره چیست؟ همه ما در عقاید و نظرات خود با دیگران متفاوت هستیم.اما زندگی اجتماعی مستلزم تعامل و ارتباط با دیگران و برای این منظور نیاز به درک و احترام متقابل بین اعضای جامعه هست.

برای رسیدن به تعامل و احترام متقابل نیاز به تحمیل نکردن عقاید خودمون به دیگران، سرزنش نکردن باورهای قلبی و عقاید دیگران و گوش دادن به نظرات دیگران بدون اظهار مخالفت و جبهه گیری هست. هر انسانی تحت فرهنگ خاص و ویژگی های ذاتی متفاوتی رشد کرده. پس به جای جبهه گیری و قضاوت راجع به دیگران به عقاید و نظرات هم احترام بگذاریم تا تعامل و تفاهم در روابط اجتماعی پررنگ شود.

همه ی مردم همواره در عقاید، دیدگاهها و نظرات خود با دیگران متفاوت هستند و هیچ کس مثل دیگری نیست. امّا این دلیل نمی شود قادر به تعامل و ارتباط با دیگران نباشیم. در اینجا به شرح نکاتی می پردازیم تا با رعایت آنها بتوانیم براحتی به عقاید دیگران احترام بگذاریم و خود را با آنها وقف دهیم.

همه ی مردم همواره در عقاید، دیدگاهها و نظرات خود با دیگران متفاوت هستند و هیچ کس مثل دیگری نیست. امّا این دلیل نمی شود قادر به تعامل و ارتباط با دیگران نباشیم. در اینجا به شرح نکاتی می پردازیم تا با رعایت آنها بتوانیم براحتی به عقاید دیگران احترام بگذاریم و خود را با آنها وقف دهیم.

نکات لازم:

روشن بینی – درک - احترام

گام اوّل:

هرچه قدر هم که به صحّت گفته خود اطمینان دارید، قبل از اینکه حرفی بزنید، خوب فکر کنید. اگر احساس می کنید هیچ نقطه مشترکی از نظر فکری با نفر مقابل خود ندارید، بازهم در نهایت ادب و متانت تعامل کنید.

گام دوّم:

سعی کنید با وی همفکری کنید یا حدّاقل به نوعی وانمود کنید که او را درک می کنید. خود را جای دیگری بگذارید. با خود بگویید: “اگر من افکار او را داشتم، زندگی و دنیای من چه فرقی داشت و چطور بود؟”، با ادای این جمله در ذهن خود، می توانید افکار، احساسات و اعمال وی را بهتر درک کنید.

گام سوّم:

از انتقاد و سرزنش در مورد باورهای قلبی و عقاید دیگران خودداری کنید. این کار نه تنها باعث از دست دادن دوستان شما می شود بلکه منجر به خصومت نیز خواهد شد. اگر به باورهای مذهبی که سالها در درون وی ریشه گرفته است، توهین کنید و آنها را بی معنی بدانید، دیگر انتظار هیچ رابطه دوطرفه یا تفاهم را نداشته باشید. مهّم نیست چقدر آن عقاید را باور دارید، تنها با درک حدّاقل ظاهری می توانید بجای ایجاد دیوار و فاصله، پلی ارتباطی بسازید.

گام چهارم:

عقاید خود را به دیگران تحمیل نکنید، اگر در مورد باورهای خود، قصد متقاعد کردن فردی را دارید، می توانید با روشی مسالمت آمیز شروع کنید. انتظار پیروی وی از خودتان را نداشته باشید، او هم به عنوان یک انسان متفاوت از شما، حق انتخاب دارد. شاید به مرور زمان، با شما هم عقیده شود.

گام پنجم :

هر انسانی، تحت یک فرهنگ خاصّ و ویژگیهای ذاتی متفاوت، رشد کرده است. بنابراین منطقی نیست که در همان ابتدا، براحتی دیگر فرهنگ ها، عقاید مذهبی، باورها، ارزشها، سنت ها، قوانین، منش زندگی و…را قبول کند یا حدّاقل واکنشی نشان ندهد و نمی تواند این تفاوتها را در ذهن خود درک کند، در مقابل او نیز، نیاز به این دارد که دیگران نیز عقاید و باورهای وی را لااقل بشنوند و بدانند. در سایه ی احترام، هر دو طرف می توانند هوّیت های خود را نمایان کنند.

گام ششم:

بدون اظهار مخالفت و جبهه گیری، نظرات دیگران را گوش دهید، این خود بهترین روش برای ادای احترام است، البته که مجبور به پذیرش باورها و نظرات دیگران نیستید، امّا به یاد داشته باشید، در این حال شاید واقعاً نکته یا روشی جدید برای رسیدن به درجه ای بالاتر در زندگی، کسب کنید.

رعـایـت ادب و مـــراعات حقوق دیگران از جمله مواردی هستند که به راحتی می توانند قدرت فــردی شما را افزایش دهند. همه ما دوست داریم که دیگران ما را صمیمانه دوست بدارند، با ما درست رفتار کنند و بـرایـمـان ارزش و اهـمــــیت قائل شوند. هر چقدر خودمان بیشتر با ملاحظه و متین باشیم دیگران نیز به همان روش با ما رفتار میکنند.

به نظر من بهترین سیاست در احترام گذاشتن به دیگران خلاصه می شود و خودم به شخصه افتخار میکنم که برای این موضوع اهمیت بسیار زیادی قائل هستم. این روزها رادیو و تلویزیون در جوامع غربی برای ادب و احترام ارزش زیادی قائل نمی شوند و آنرا از جمله موارد ایجاد عزت نفس نمی دانند.

در این کشورها بسیاری از فعالان صدا و سیما، مجریان، منتقدین، سخنگوهای رادیو، و نهایتاً کمدین ها صرفاً با خار کردن افراد دیگر و توهین و اهانت به آنها و تمسخر کردنشان باعث خنده دیگران شده و به این طریق به شهرت می رسند.

باید قبول کنیم که برخی از ورزشکاران نیز ادب خود را حفظ نمی کنند، حتی ادب در برخی از آگهی های بازرگانی نیز رعایت نمی شود و این امر یکی از مهمترین دلایلی است که من ترجیح می دهم تلویزیون تماشا نکنم.

نمی توان هیچ حسابی روی سلیقه افراد باز کرد؛ اما به هر حال در زندگی شخصی ادب، ملاحظه، و احترام همیشه بهترین انتخاب ها در زمان رفتار کردن با دیگران حساب می شوند.

ادب و مراعات حقوق دیگران سبب می شود شما فرد قدرتمندی جلوه کنید. ما دوست داریم که دیگران ما را صمیمانه دوست بدارند، با ما درست رفتار کنند و برایمان ارزش و اهمیت قائل شوند، اما در عین حال باید در نظر داشت که همه ما انسان هستیم و هیچ گاه نمی توانیم 100% کامل باشیم و این امکان وجود دارد که در برخوردهایمان با دیگران دچار خطا و یا اشتباه شویم. اما به هر حال هر چقدر به دیگران محبت کرده و با آنها مؤدبانه برخورد کنیم به همان میزان آنها به ما محبت کرده و ما را مورد احترام خود قرار می دهند.

همدلي وهمدردي

مراد از همدردي و همدلي با ديگران تلاش براي حس كردن تجارب فرد مقابل است . دراين حالت بايد سعي كرد دنيا را از چشم فرد مقابل ديد و از گوش او شنيد و خود را جاي او احساس كرد و براي فهم دقيق افكار و احساسات او كه در لحظه لحظه ارتباط در فرد مقابل ظاهر مي شود حساسيت نشان داد و احساسات خود را نسبت به او بيان كرد . البته بايد دقت داشت كه بيان احساسات هميشه از طريق گفتار و كلام نيست . حالات و چهره بدن ، لحن صدا و امثال اينها خيلي وقتها نشان دهنده عواطف واحساسات هستند. افرادي كه بتوانند اين حالات را شناسايي كنند و به آنها پاسخ دهند افرادي هستند كه مي توانند با طرف مقابل خود همدلي و همنوايي داشته و بالطبع با همدلي و پاسخ مناسب دادن به احساسات اطرافيان مي توان مورد توجه افراد قرار گرفت و در ديد آنها فردي محبوب و مورد قبول جلوه نمود . بنابراين براي جذب كردن قلوب ديگران و محبوبيت نزد آنها ابتدا بايد آنها را درك كرد.

فروتني و تواضع

فروتني نه علم است كه خوانده شود و نه نظريه كه حفظ گردد و نه سخنراني كه ايراد شود بلكه هنري است كه احتياج به تمرين دارد. فروتني و تواضع يعني همان كارهايي را انجام دهيم كه مردم انجام مي دهند و ما هم مانند آنها باشيم افتاده باشيم و متكبر و مغرور نباشيم.

پيامبر اكرم (صلي الله عليه و اله) در اين زمينه مي فرمايند :

خداوند دربرابر گذشت بنده بر عزت او مي افزايد.

امام علي (عليه السلام) در وصف مومن مي فرمايد :

مومن، نرمخو و مهربان است از صخره سخت تر و از بنده ذليلتر است.

“خوشرویی بزرگترین نیرو جهت نیل به یک زندگی بهتر است . فرقی نمی کند از چه مذهبی باشید مهم زیستن با نیت پاک است.” این گفته ، همچون کلیدی است برای رشد اخلاقی تمامی افراد با هر عقیده مذهبی.

اگر ۲۱فرضیه برای موفقیت در این دنیای مدرن باشد. عبارت فوق ۱۸ فرضیه ی آن را تأمین خواهد کرد، اصول باقی مانده نیز بسته به درصد آزادی انسان دارد.

یکی از اصول مهم روابط بشری ، تحمل و صبوری است. مادامی که از دوران تاریخ کهن تا دنیای کنونی، در راه پذیرش و گسترش یک عقیده مذهبی، خشونت ها و قتل عام ها صورت می گرفته است، هر کسی متوجه می شود که این تحمل ناپذیری افراد بوده است که عامل اصلی این قضایا بوده.

صبوری در مقابل یک مذهب این نیست که بشر نتواند باورهای خود را بیان کند، بلکه منظور این است که زیر سوال بردن اصول و عقاید یک مذهب و از خود واکنش منفی نشان دادن، خود به خود راهی است کوتاه بسوی ایجاد ناآرامی!

اساتید کهن جزء کسانی بودند که از زمانهای یونان قدیم در مورد وجود خداوند و رابطه ی آن با بشر و عالمیت، علم زوال یا بقاء، با یکدیگر در مباحثه بوده اند. علم “طریقه ی زندگانی” و ” مادی گرایی” از زمان های یونان و مصر قدیم مورد بررسی بوده است. این اندیشه ی واهی از آن زمان رواج پیدا کرد که آنان معتقد بودند که هیچ عاملی در ایجاد و تکامل تمام متعلقات دنیای مادی و تشکیلات آن دخالت نداشته و سیر تکاملی آنها به خودی خود شکل گرفته است! آثار این عقاید امروزه در برخی محیط های آموزشی هنوز وجود دارد و همین پافشاری ها در این باورها ، خصومت و خشونت ها را به همراه داشته است.

تمام اندیشمندان از پنج هزار سال قبل از میلاد و یا حتی قبل از آن، در مورد بودن یا نبودن مذهب با یکدیگر اختلاف نظر داشته اند و این اختلاف نظر، دنیای گذشته و در ادامه دنیای حال را تبدیل به یک میدان جنگ کرده است.

در این دریای پر تلاطم، یک نکته قابل تعمق است که: تمام انسانها حق انتخاب باورهای خود را دارند.

لزوما” تمامی “مذاهب” و “باورها” با منطق هماهنگی ندارد و می تواند حتی با وجود یر منطقی بودن، خود یک عقیده ای مستقل و قابل احترام برای هر شخص باشد.

کسی که در مورد باورها صحبت می کند باید کاملا” بی طرفانه گام بردارد. یک آزادیخواه سعی می کند، عقاید مورد قبول خود را تنها برای خود حفظ کند نه دیگران. در مقابل افرادی هستند که با به خطر دیدن عقاید و باورهای خود با هجوم بردن به حیطه ی باورهای دیگران سعی در حفظ و حمایت از مسلک خود دارند.

بشر از ابتدای خلقت به هر مذهب و مسلکی که بود، سعی می کرد تا با غرق شدن در آن احساس رضایت کند. حتی امروز وجود “مکانیزه شدن و “مادی گرایی” در دنیای امروزی، باز هم برخی از روحانیون کهن سعی بر گسترش عقاید دیرینه ی خود دارند.

حقیقت این است که بشر بدون اعتقاد و ایمان بسوی تباهی می رود. این باورها می تواند در هر زمینه ای از نظر هر فرد باشد ولی اگر بسوی باور مذهبی پیش رود قابل احترام است.

لازمه ی آرامش روحی در هر مذهبی، احترام به عقاید و باورهای مذهبی دیگر افراد است.

چگونه به عقاید دیگران احترام بگذاریم...